O Nas

Dzieje Katedry Historii Literatury Staropolskiej w Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego sięgają swymi korzeniami końca XVIII wieku. W 1782 roku utworzono mianowicie w ówczesnej Szkole Głównej Koronnej, czyli w dzisiejszym Uniwersytecie Jagiellońskim, katedrę literatury (zwano ją też "katedrą wymowy"), która faktycznie zajmowała się naukowo i dydaktycznie poetyką i retoryką łacińską. Utrzymywano więc w ten sposób ciągłość tradycji wywodzącej się z XV wiekiem, kiedy w 1406 roku powstała w Akademii Krakowskiej katedra gramatyki i retoryki. W XIX i XX wieku Katedra Historii Literatury Polskiej, która wchodziła w skład Wydziału Filozoficznego, następnie Wydziału Humanistycznego, wreszcie od 1951 roku obecnego Wydziału Filologicznego. Kierowali nią wybitni polscy humaniści, m.in. Stanisław Tarnowski, Józef Kallenbach, Ignacy Chrzanowski, Stanisław Pigoń i Stefan Kołaczkowski, po wojnie zaś Stanisław Łempicki, Juliusz Kleiner i Henryk Markiewicz. W następnych latach zreorganizowano strukturę polonistyki w Uniwersytecie Jagiellońskim. Powstał mianowicie Instytut Filologii Polskiej (przekształcony w obecny Wydział Polonistyki) złożony z kilkunastu katedr, w tym Katedrę Historii Literatury Staropolskiej. Katedrą tą kierował przez wiele lat prof. Tadeusz Ulewicz, następnie profesorowie Julian Maślanka, Wacław Woźnowski i Andrzej Borowski. Obecnie Katedrą kieruje Jakub Niedźwiedź.

Fotoreportaże